Bakearen urtxoa, oi urtxo eztia,
Hegalez kurri zazu lur zabal guzia.
Kontsola gerla-pean dagoken jendia.
Hilen haur, aitetamak, eta emaztia,
Kolpatua herrestan dabilan trixtia.
Presoner dohakabe. hilik den bizia,
Errozute deneri:
Jende gaixoak,
Ez beha gau beltzari,
Bainan bai izarreri!
Bakea dela zueri!
Bakearen urtxoa, jarraik bideari,
Zure lili eztia eskainiz orori.
Mintza zaite ezinik dagon eriari;
Bihotza bero zozu xahar hoztuari.
Esperantza emozu kezkan den amari,
Bere latza ken-ozu hilen ezkilari,
Errozute deneri:
Jende gaixoak,
Ez beha gau beltzari.
Bainan bai izarreri!
Bakea dela zueri!
Bakearen urtxoa, hernen zaite geldi.
Lun hau da sakratua, deitzen da Euskadi.
Zorte txar batez joak girade aspaldi,
Denak anaiak-eta, bizi bi alderdi.
Gerla da berrikitan pasa hemen gaindi.
Eskualdunen urtxoa, othoi, mintza bedi
Ernozute deneri:
Oi Eskualdunak,
Ez beha gau beltzari,
Bainan bai izarreri!
Bakea dela zueri!